Na czym to dokładnie polega? Klucz do sprawy stanowią nawracające napady opychania się jedzeniem. Apetyt chorego jest tak wielki, że spożywa on ilości jedzenia nawet 4-5-krotnie większe, niż normalnie. Charakterystyczne jest uczucie utraty kontroli oraz niepokoju, po całym zajściu nie występują zachowania kompensacyjne (wymioty itp.).
Objawy:
- Repetytywne napady objadania się,
- Ilość pokarmu spożywanego podczas napadu obejmuje wielokrotność porcji możliwej do spożycia w podobnym czasie przez osobę zdrową (ok. 2-3h),
- Brak kontroli na jedzeniem - jego ilością, jakością, sposobem konsumpcji...,
- Zachowania świadczące o utracie kontroli nad jedzeniem:
- spożywanie pokarmu zdecydowanie szybsze, niż zazwyczaj,
- sygnałem zaprzestania konsumpcji jest nieprzyjemne uczucie wypełnienia żołądka,
- zjadanie bardzo dużych ilości jedzenia pomimo braku uczucia głodu,
- jedzenie w samotności, wynikające w poczucia wstydu przed sposobem konsumpcji,
- zjadanie poza posiłkami dużych ilości jedzenia,
- uczucie przygnębienia pod przejedzeniu się, poczucia winy lub wstrętu do siebie,
- jedzenie jako sposób na odreagowanie zdenerwowania, niepokoju, znudzenia, samotności lub przygnębienia,
- Występowanie napadów min. 2 razy w tygodniu przez okres sześciu miesięcy,
- Uczucie dyskomfortu związanie z napadami,
- Brak kryteriów bulimii oraz nadużywania leków mogących zahamować proces tycia.
Dlaczego o tym piszę? Ponieważ sama wpadłam w sidła tej podstępnej choroby. Mam wszystkie wypisane wyżej symptomy i próbuję się uporać z nawrotami choroby już przez 1,5 roku, wciąż bezskutecznie. Obecnie jest najgorzej od kiedy pamiętam, ale chyba znalazłam nowy sposób na walkę z uzależnieniem i, tak, jest już aż tak źle, z nadwagą. Ale więcej o tym następnym razem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz